Podium

UżytkownikPoints
tess135
susie960
Adnaja55
Gotka50
Capricornus40
Irlay20
Serenicus20
Gotan20
Lorelay20
darth ithilnar20


OSTATNI ŻERCA

Gdy byłem dzieckiem wciąż słyszałem głosy,
Me drobne ręce nie znały bezruchu,
Z ogniem i z wodą złączyłem swe losy
I pośród gwiezdnych błądziłem okruchów.
Bór mi rozchylał zielone ramiona
I dawał poznać przedsmak tajemnicy –
Natura wieczna i nieujarzmiona
Pulsuje dziką krwią w mojej tętnicy.
Młodzieńcem będąc przemierzałem drogi,
Z kurhanów przodków i od chat mych braci –
Do świątyń, w których trwały stare Bogi
Nim świat je zdradził i nim je utracił.
Uczyłem wiary i dla praw szacunku,
Zaś mnie świat uczył pokornej wdzięczności,
Na podobieństwo szlachetnego trunku
Poił mnie z czary odwiecznej mądrości.
Wiek mi dojrzały wyrył zmarszczki troski
Na moim czole, jak na korze drzewa,
Widziałem! Ogień trawił święte gaje, wioski
A krzyk mordowanych przeszywał mi trzewia.
Widziałem! Padali jak deszczu strumienie,
A mi los przeznaczył rozpacz i udrękę,
I rąk bezradnych żałościwe drżenie
Gdy moim oczom zgotowano mękę.
Zostanę na ziemi mego przeznaczenia
Wiary mi przecież nie wydarli z serca,
Na stos ognisty bez lęku i drżenia
Wstąpi ostatni, stary kapłan - Żerca.

/wiersz autorstwa Lilith wyszukany przez Firewarrior na www.rbi.webd.pl/

***

Czas akcji: X wiek
Miejsce: Słowiańszczyzna (bardziej szczegółowe określenie może pojawić się w trakcie pisania)

Szkicem opowieści jest treść wiersza „Ostatni żerca”.

Bohaterem jest młody Słowianin – Dalemir (22 lata). Wiedzie on zwyczajne życie, jak każdy inny w osadzie. Ma młodszą siostrę Mirę, stara się o rękę jednej z dziewek. Pewnego dnia jednak jego losy krzyżują się ze starym kapłanem, który przybył do wioski z daleka, aby ostrzec ją przed niebezpieczeństwem. Z czasem opowiada poznanemu swoją historię, jednocześnie obaj obserwują wydarzenia, mające na zawsze zmienić historię. Obaj, każdy na swój sposób próbują walczyć o ocalenie własnej kultury.

Chrześcijanie chcą nawrócić Słowian. Są przekonani, że w ten sposób zbawiają ich dusze, gdyż inaczej będą one skazane na wieczne potępienie. Nie są typowymi ‘złymi’, po prostu znaleźli się po drugiej stronie barykady. Żyją zgodnie z własnymi obyczajami, a walczą, wykonując rozkazy dowódców.

***

Zależy nam na przedstawieniu kultury i obyczajów słowiańskich. Chciałybyśmy, żebyście skupili się przede wszystkim na opisach, przedstawieniu nastroju. Zanim do wioski, w której mieszka Dalemir, przybędzie stary żerca, mogą pojawiać się wici, niosące najpierw niejasne ostrzeżenia, potem bardziej szczegółowe, powoli zmieniając nastrój, przygotowujący do bitwy. Wreszcie, nie chcemy, żeby dążyć od razu do bitwy i skupiać się na niej, pamiętajmy, że historia to przede wszystkim ludzie. I pokażmy tych ludzi, to, jak wyglądało ich życie, świat.

Nie ma tu miejsca na motywy fantastyczne, jednak można przedstawiać mitologię Słowian – jednak zawsze w nawiązaniu do tego, że to Słowianie w nią wierzyli. Nie możecie opisywać rozmyślań bogów czy upiorów, tudzież pisać, że ktoś je napotkał.

Zapraszamy do pisania.
Sława!

Tess i Firewarrior